Direnzo DRZ-03 V2 Eclipse Muonionalusta Meteorite Edycja limitowana (data)

To pierwszy zegarek nurkowy Direnzo, który oddaje hołd kultowym modelom z lat 60., zachowując jednocześnie DNA marki. Sergio Direnzo zawsze interesował się pomysłem naniesienia efektu zaćmienia na tarczę zegarka. Aby to osiągnąć, tarcza składa się z dwóch części: wewnętrznego matowego dysku i zewnętrznego koła z efektem sunburst fumé (podobnie jak w modelu DRZ 02). Aby zachować efekt 3D i jednocześnie kontynuować eksperymenty z nowymi technikami, zastosowano nakładane indeksy, co pozwoliło na zmniejszenie całkowitej wysokości zegarka o 0,5 mm (w przeciwieństwie do konstrukcji warstwowej w modelu 02), co jest szczególnie istotnym elementem w zegarku nurkowym, a jednocześnie pozwoliło na uzyskanie większej powierzchni dla powłoki Super-LumiNova.

Kształt misy tarczy nawiązuje do modelu DRZ 02, ale jest zastosowany w bardziej subtelny sposób, aby zredukować zniekształcenia pod wodą. Ten rodzaj produkcji tarczy wymaga procesu modelowania CNC, w przeciwieństwie do produkcji bardziej konwencjonalnej i prostej tarczy płaskiej. Direnzo z dumą informuje, że jest to prawdopodobnie pierwszy zegarek nurkowy wykorzystujący tę technikę i kształt. Na koniec, ale nie mniej ważne, Direnzo zachowało innowacyjny układ indeksów w modelu DRZ 02: trójkąt umieszczony na godzinie 12 i okręgi na godzinach 3, 6 i 9, z opcją umieszczenia daty na godzinie 6 (dla uzyskania idealnie symetrycznego designu). Obrotowy bezel czerpie inspirację z klasycznych zegarków nurkowych, takich jak Breguet. Usunięcie wszelkich czcionek i minimalistyczny układ tworzą przejrzysty, wysoce wypolerowany element z punktu widzenia designu, który idealnie komponuje się z estetyką tarczy.

To limitowana edycja 80 egzemplarzy na cały świat z skomplikowaną tarczą wykonaną z meteorytu Muonionalusta.

Tarcza wykonana jest z fragmentu meteorytu Muonionalusta, drobnego meteorytu oktaedrytowego, sklasyfikowanego jako typ IVA (Of). Uderzył on w północną Skandynawię, na zachód od granicy szwedzko-finlandzkiej, około miliona lat p.n.e. Pierwszy odkryty fragment miał miejsce w 1906 roku w pobliżu wioski Kitkiöjärvi, a obecnie znanych jest około czterdziestu egzemplarzy. Pozostałe fragmenty znaleziono w dystrykcie Pajala w hrabstwie Norrbotten, około 140 kilometrów na północ od koła podbiegunowego, na obszarze o wymiarach 25 na 15 kilometrów. W 1910 roku profesor A. G. Högbom opisał meteoryt i nadał mu nazwę od Muonionalusta nad rzeką Muonio. Profesor Nils Göran David Malmqvist badał go w 1948 roku. Uważa się go za najstarszy znany meteoryt, którego wiek szacuje się na 4,5653 ± 0,0001 miliarda lat.

Dane techniczne: